Θέματα
Παθήσεις 'Ακρου Ποδός
Αρθρίτιδα
Οστεοπόρωση
Αυχενικό Σύνδρομο
Οσφυαλγία
Δύσκολα πόδια - Που θα βρω παπούτσια
Διατατικές ασκήσεις
Πελματογράφος
Πέλματα
Συνεντεύξεις Video
Δημοσιεύσεις

Αρθρίτιδα

Χρήσιμες συμβουλές μετά την αρθροπλαστική

Εκτύπωση

Τεχνικές βάδισης και μετακίνησης και κατάλληλη χρήση των βοηθημάτων βάδισης.
Για βάδιση με υποστήριξη ο άρρωστος μπορεί να χρησιμοποιήσει πολλούς τρόπους υποβοηθημάτων. Τις κοινές βακτηρίες (μπαστούνια), τις βακτηρίες μασχάλης ή αντιβραχίου (πατερίτσες), τα στηρίγματα σχήματος Π.

Βάδιση με μπαστούνι:  Τα δυο σημαντικότερα μέρη του μπαστουνιού είναι η λαβή του και το άκρο του, που πατά στο έδαφος. Η λαβή κανονίζεται ανάλογα με την ικανότητα του ανθρώπου να συλλαμβάνει αντικείμενα. Το κάτω άκρο, πάλι είναι λαστιχένιο με βεντούζα στην άκρη του. Το σωστό μήκος του μπαστουνιού παίζει μεγάλο ρόλο στη σωστή βάδιση. Το ψηλότερο σημείο του πρέπει να φθάνει στο ύψος της κορυφής του μείζονα τροχαντήρα(Εικ.25Β). Κατά την βάδιση το μπαστούνι κρατιέται από την πλευρά του υγιούς σκέλους και παρακολουθεί την κίνηση του πάσχοντος σκέλους.

Βάδιση με στήριγμα σχήματος Π:  Χρησιμοποιείται πολύ συχνά σε ηλικιωμένα άτομα με πολύ μειωμένη μυϊκή δύναμη και αστάθεια στη βάδιση. Το στήριγμα αυτό είναι κατασκευασμένο από ελαφρό υλικό, ώστε να το χειρίζεται εύκολα ο ηλικιωμένος άρρωστος.
Βάδιση με βακτηρίες μασχάλης και αντιβραχίου:  Στη βάδιση με βακτηρίες μασχάλης χρειάζεται κατάλληλη προετοιμασία αλλά και σωστή εκπαίδευση του αρρώστου. Πρώτα πρέπει να κανονίζεται ώστε οι πατερίτσες να έχουν το κατάλληλο μήκος. Μακριές πατερίτσες πιέζουν τις μασχάλες και υπάρχει κίνδυνος για νευροπραξία και αγγειακά προβλήματα. Εάν αντίθετα είναι κοντές, ο άρρωστος γέρνει προς τα εμπρός και δημιουργεί κύφωση. Κατά τη βάδιση ο άρρωστος κρατά τις βακτηρίες μασχάλης μπρος από το σώμα του, έτσι ώστε να σχηματίζουν με τα πόδια του ένα ισοσκελές τρίγωνο.
Βάδιση με βακτηρίες αγκώνα ή βραχιονίου:  Ενδείκνυται σε αρρώστους με ισχυρό μυϊκό σύστημα , δηλαδή σε νέα και γυμνασμένα άτομα. Στην εικόνα 26Β φαίνεται το σημείο στήριξης των χεριών, το σωστό μήκος των βακτηριών και η τοποθέτησή τους πάνω στο έδαφος.
Σε εγχειρήσεις των κάτω άκρων χρησιμοποιείται το βάδισμα σε τρεις χρόνους. Ο άρρωστος στέκεται στηριζόμενος στο υγιές σκέλος, τοποθετώντας τις πατερίτσες λίγο μπροστά από το σκέλος και στην ίδια απόσταση. Κινεί τον κορμό προς τα εμπρός και τον φέρνει μπροστά από τις πατερίτσες, ρίχνοντας το βάρος στο υγιές σκέλος και ξαναποκτώντας ισορροπία, πριν να μετακινήσει τις πατερίτσες , προχωρεί για άλλο βηματισμό. Κατάλληλο μέγεθος θεωρείται το μήκος του αρρώστου από τη μασχάλη μέχρι την πτέρνα, συν 15εκ. όταν

Περιορισμός της κινητικότητας του χειρουργημένου μέλους
.

Σε ολική αρθροπλαστική γόνατος:

Αποφεύγεται η πλήρη κάμψη του γόνατος κατά τις πρώτες εβδομάδες, ώστε να αποφευχθεί η μετατόπισης της προθέσεως.

Αποφεύγεται την υπερέκταση, την στροφή και την απότομη κάμψη του γόνατος.

Αποφεύγετε να στηρίζεστε στα γόνατα.

Αποφεύγεται να ασκείται μεγάλη πίεση στα γόνατα (πχ να μην μεταφέρετε βαριά αντικείμενα, να διατηρείται το σωστό βάρος σώματος).

Σε ολική αρθροπλαστική ισχίου:

Το χειρουργημένο κάτω άκρο πρέπει να διατηρείται σε θέση απαγωγής με τη χρήση της ειδικής συσκευής ή με την τοποθέτηση 2-3 μαξιλαριών κατά τις πρώτες μετεγχειρητικές ημέρες.

Δεν πρέπει να φέρεται προς τη μέση γραμμή ή να στρέφεται προς τα έξω.

Να μην ξαπλώνετε στην χειρουργημένη πλευρά για τουλάχιστον 3 μήνες.

Σε πρώτη φάση, θα επιτραπεί η κάμψη του ισχίου κατά τις 45-60ο και στη συνέχεια η κάμψη δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 90ο κατά τη φάση της αποκατάστασης.

Ανύψωση της κεφαλής της κλίνης μέχρι 45-60ο ώστε να περιορίζεται η κάμψη του ισχίου.

Αποφεύγετε το σταύρωμα των ποδιών.

Να μην σκύβετε για να φτάσετε αντικείμενα στο πάτωμα.

Να μην κάθεστε σε χαμηλά καθίσματα.

Να χρησιμοποιείτε ανυψωτικό λεκάνης στην τουαλέτα.

Να μην ανυψώνετε το χειρουργημένο άκρο πέραν του ύψους του ισχίου όταν είστε καθιστός.

Να κάθεστε σε κάθισμα με βραχίονες και να χρησιμοποιείτε τα χέρια σας για να ανασηκωθείτε από το κάθισμα.

Να στηρίζετε το βάρος σας στο υγιές άκρο όταν ανασηκώνεστε από το κάθισμα.

Να μην σκύβετε για να φορέσετε υποδήματα χωρίς την χρήση κατάλληλου βοηθήματος.

Να αποφεύγεται να κάθεστε στο δάπεδο της μπανιέρας. Να χρησιμοποιείται κάθισμα.

Να αποφεύγετε την ανύψωση βαρέων αντικειμένων, η στροφή του κορμού και οι δραστηριότητες που ασκούν έντονη τάση στο ισχίο.

Όταν βρίσκεται σε αυτοκίνητο:
-­ Για τους τρεις πρώτους μήνες μπορείτε να χρησιμοποιείτε αυτοκίνητο μόνο ως επιβάτης.
­- Κατά την είσοδο στο αυτοκίνητο, πρώτα να κάθεστε στο κάθισμα και μετά γυρίζετε τα πόδια μαζί με τη λεκάνη προς τα μέσα.
-­ Κατά την έξοδο από το αυτοκίνητο πρώτα να γυρίζετε τα πόδια προς τα έξω και μετά να σηκώνεστε.
-­ Να κάθεστε σε σκληρό μαξιλάρι για την αποφυγή κάμψης του ισχίου πέραν των 90ο.
-­ Να διατηρείτε το χειρουργημένο άκρο σε έκταση (τυχόν αιφνίδια πλήξη του γόνατος στο ταμπλό του αυτοκινήτου μπορεί να μετατοπίσει την πρόθεση).

Μείωση του κινδύνου των πτώσεων στο σπίτι.
-­ Απομάκρυνση των ηλεκτρικών καλωδίων από τους διαδρόμους.
-­ Απομάκρυνση των μη αναγκαίων επίπλων και δημιουργία μεγάλων διαδρόμων.
-­ Απομάκρυνση των διάφορων αντικειμένων από το πάτωμα.
-­ Αντιολισθητικό δάπεδο στις μπανιέρες.
-­ Απομάκρυνση των μικρών χαλιών.
-­ Εξασφάλιση επαρκούς και συνεχούς φωτισμού.
-­ Να αποφεύγεται η άνοδος της σκάλας, εάν δεν είναι αναγκαίο.

Διαμόρφωση του σπιτιού για την ευκολότερη εξυπηρέτηση σας.

Οι ηλεκτρικοί διακόπτες και οι πρίζες  μέσα στο σπίτι, βρίσκονται συνήθως σε σημεία όπου δύσκολα τα φτάνει κανείς. Καλό είναι να αλλαχτεί η θέση τους, τοποθετώντας τα στο ύψος της μέσης του ατόμου, έχοντας βέβαια υπόψη, πως για να γίνει μια τέτοια αλλαγή χρειάζεται αρκετή δουλειά.
Τα χαλάκια, οι τρύπες στα χαλιά και τα σχισμένα κομμάτια μουσαμά αποτελούν μεγάλες παγίδες για τον ασθενή. Τα χαλιά θα πρέπει να έχουν ειδικό τελείωμα, ώστε να μην γλιστράνε. Μια πτώση του μπορεί να σημαίνει και την αποτυχία της χειρουργικής επέμβασης.
Τα στρογγυλά πόμολα στις πόρτες μπορεί να δυσκολεύουν τα άτομα αυτά. Συνήθως βολεύουν τα χερούλια τύπου μοχλού που μπορούν να τα κινήσουν και με τον αγκώνα ή το μπράτσο.
Το ανεβοκατέβασμα της σκάλας δημιουργεί μεγάλες δυσκολίες. Για να μικρύνει το ύψος ανάμεσα σε δυο σκαλοπάτια, προστίθονται ενδιάμεσα μικρά κομμάτια ξύλου, σχηματίζοντας πρόσθετα σκαλοπάτια. Σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να μην χρειάζεται τίποτα περισσότερο από ένα ειδικό κιγκλίδωμα, απ’ όπου θα κρατιέται. Μεγάλη σημασία έχει ο καλός φωτισμός στις σκάλες και το πλατύσκαλο. Με αμυδρό φως είναι εύκολο να σκοντάψει και να πέσει.
Τα έπιπλα που χρησιμοποιούνται τακτικά θα πρέπει να είναι σχεδιασμένα, ώστε να ταιριάζουν στις ατομικές ανάγκες του ατόμου. Σε κάθε δωμάτιο να υπάρχει μια καρέκλα με το σωστό ύψος, σκληρή ράχη για να υποστηρίζει την πλάτη και στηρίγματα.
Το σπουδαιότερο πράγμα για έναν οστεοαρθριτικό στο σχεδιασμό της καρέκλας είναι να έχουν όλα τα έπιπλα το σωστό ύψος. Μια νοικοκυρά που δεν μπορεί να σταθεί όρθια για πολύ ώρα, θα πρέπει να έχει μια ψηλή καρέκλα με το σωστό ύψος  π.χ. δίπλα  στο  νεροχύτη για  να πλένει  τα πιάτα. Τα αντικείμενα που χρησιμοποιούνται συχνότερα θα πρέπει να βρίσκονται σε πολύ προσιτό σημείο, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να σκύβει. Για τον ίδιο λόγο ίσως χρειαστεί να μεγαλώσει το ύψος του ψυγείου (τοποθέτησή του πάνω σε τραπεζάκι). Έχει μεγάλη σημασία τα ράφια και τα ντουλάπια να βρίσκονται σε λογικό ύψος, χωρίς να προκαλείται μεγάλη ένταση στη Σ.Σ., στα γόνατα, τα ισχία, τους ώμους και τους αγκώνες. Πολλές φορές τοποθετούνται συρόμενα ή περιστρεφόμενα ράφια.
Ίσως το δωμάτιο που ταλαιπωρεί περισσότερο, σε σημείο, μερικές φορές να μοιάζει με δωμάτιο βασανιστηρίων, είναι το μπάνιο με την τουαλέτα. Η ταλαιπωρία είναι πολύ μεγάλη κατά την προσπάθεια να μπουν και να βγουν από την μπανιέρα. Μια πολύ καλή ιδέα είναι το ντους. Επίσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν σκαλάκια για να μπαινοβγαίνει από την μπανιέρα, πλαστικό χαλάκι μέσα, για να μην γλιστράει, καθώς και ένα μικρό κάθισμα. Στην λεκάνη της τουαλέτας τοποθετείται ένα ανυψωμένο κάθισμα με λαβές, που διευκολύνει στο κάθισμα και στο σήκωμα από αυτήν.

Η οικογένεια θα πρέπει να παρέχει συμπαράσταση και ψυχική υποστήριξη, έτσι ώστε το άτομο αυτό να μην νοιώθει μόνος στον αγώνα του.
 Είναι, ωστόσο απαραίτητο να επιτευχθεί ισορροπία ανάμεσα στο υπερβολικά πολύ και το υπερβολικά λίγο. Οι περισσότεροι έχουν λίγες απαιτήσεις από τους δικούς τους. Προτιμάνε ν’ αγωνιστούν όσο γίνεται πιο ανεξάρτητα, ζητώντας βοήθεια μόνο σε περιπτώσεις απόλυτης ανάγκης. Καμιά φορά, τα άτομα αυτά δεν ζητάνε αρκετή βοήθεια και υποφέρουν χωρίς λόγο, εκτελώντας επώδυνες κινήσεις, που θα μπορούσαν να γίνουν από κάποιον άλλον. Στο άλλο άκρο βρίσκονται οι υπερ-παραπονούμενοι που έχουν τεράστιες απαιτήσεις από τις οικογένειές τους, με αποτέλεσμα και οι ίδιοι να υποφέρουν περισσότερο. Όταν οι γύρω τους προσφέρουν υπερβολική βοήθεια, μπορεί να καταλήξουν να κάνουν πολύ λίγα και να χάσουν τη θέληση να συνεχίσουν τον αγώνα, πράγμα  το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Γίνονται πιο δυσκίνητοι και πιο ανίκανοι και ύστερα παραπονούνται και εξαρτώνται περισσότερο από τους συγγενείς τους. Ο φαύλος αυτός κύκλος πρέπει να σταματήσει και οι ασθενείς να ενθαρρύνονται να κάνουν όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα μόνοι τους.
 Κάθε οικογένεια είναι μοναδική σ’ αυτό το θέμα και κάθε ατομική περίπτωση εξαρτάται από την αναπηρία και το χαρακτήρα του συγκεκριμένου προσώπου και τη στάση των γύρω του. Η οικογένεια θα πρέπει να έχει στόχο να ενθαρρύνει, να συμπαραστέκεται και να βοηθάει, όχι όμως και ν’ αναλάβει εξ ολοκλήρου τη ζωή του αρρώστου.
 Η ΟΑ αποτελεί πάντα έναν προσωπικό αγώνα για όποιον έχει προσβληθεί απ’ αυτήν. Ο αγώνας του, όμως θα γίνει ευκολότερος αν υπάρχει πρακτική βοήθεια όταν ζητιέται και ηθική συμπαράσταση κάθε στιγμή. Υπάρχουν βέβαια άτομα που δεν έχουν συγγενείς γύρω τους για να τους βοηθήσουν. Οι άνθρωποι αυτοί χρειάζονται ιδιαίτερη υποστήριξη από φίλους, γείτονες, νοσηλευτές και γιατρούς. ΟΑ και μοναξιά αποτελούν κακό συνδυασμό. Το να υποφέρει κανείς τον πόνο, την δυσκαμψία και την αναπηρία, χωρίς να έχει σε κάποιον να στραφεί, κάνει την πάθηση πιο απογοητευτική και δυσβάσταχτη.
 Μια θετική στάση απέναντι στην ΟΑ βοηθάει σε μεγάλο βαθμό το άτομο να γίνει ανεξάρτητο, παρά την σοβαρότητα και τα μειονεκτήματα της πάθησης και τους επιτρέπει να αντικρίζουν το μέλλον με υποδειγματικό κουράγιο και αισιοδοξία.




Φόρμα ενδιαφέροντος

   << Επιστροφή                        << Προηγούμενη | >>