Θέματα
Παθήσεις 'Ακρου Ποδός
Αρθρίτιδα
Οστεοπόρωση
Αυχενικό Σύνδρομο
Οσφυαλγία
Δύσκολα πόδια - Που θα βρω παπούτσια
Διατατικές ασκήσεις
Πελματογράφος
Πέλματα
Συνεντεύξεις Video
Δημοσιεύσεις

Οστεοπόρωση

Θεραπεία

Εκτύπωση

Η ουσιαστική θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι η πρόληψή της. Όταν εγκατασταθεί η οστεοπόρωση, στην καλύτερη περίπτωση περιμένουμε από τη θεραπεία να σταθεροποιήσει ή να επιβραδύνει το ρυθμό απώλειας της οστικής μάζας.
 Σκοπός της θεραπείας είναι η μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας της σχετιζόμενης με το πρώτο κάταγμα και με όλα τα επόμενα κατάγματα. Ασθενής με ιστορικό προηγούμενου κατάγματος στον περιφερικό σκελετό έχουν 2-8 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να υποστούν άλλο κάταγμα σε οποιαδήποτε περιοχή του σκελετού. Έτσι, κοινός στόχος όλων των θεραπευτικών σχημάτων είναι να διατηρήσουν την οστική μάζα πάνω από το κατώφλι κατάγματος, πάνω δηλαδή από το κρίσιμο όριο που, αν ξεπεραστεί προς τα κάτω, οι συνηθισμένες δυνάμεις που εξασκούνται πάνω στα οστά μπορεί να προκαλέσουν κάταγμα.
 Η θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι απαραίτητη γιατι:
 α) τα κατάγματα συνδέονται με σημαντική νοσηρότητα και θνησιμότητα.
 β) η οστική απώλεια και ο καταγματικός κίνδυνος αυξάνουν με την πάροδο της ηλικίας.
 γ) υπάρχουν φαρμακευτικές ουσίες οι οποίες επιβραδύνουν την οστική απώλεια και τη διαταραχή της μικρπαρχιτεκτονικής του οστού, καθώς επίσης μειώνουν τον καταγματικό κίνδυνο.
 Θεραπεία χρειάζονται:
 α) μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με πολλαπλά σπονδυλικά κατάγματα (αφού αποκλειστούν άλλα νοσήματα).
 β) μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με T-score στη οστική πυκνομέτρηση < -2,5 SD με ή χωρίς κάταγμα.
 γ) ηλικιωμένα άτομα με ιστορικό κατάγματος του περιφερικού σκελετού χαμηλής ενέργειας.
 δ) άνδρες με οστεοπόρωση διαγνωσμένη με οστική πυκνομέτρηση με ή χωρίς  οστεοπορωτικά κατάγματα.
 ε) ασθενείς υπό αγωγή με κορτικοστεροειδή.
 Πόσο διαρκεί η θεραπεία
 Η φαρμακευτική αγωγή της οστεοπόρωσης πρέπει να συνεχίζεται εφόρου ζωής επειδή η διακοπή της θεραπείας επιφέρει αύξηση της οστικής εναλλαγής και της οστικής απώλειας, περαιτέρω διαταραχή της μικροαρχιτεκτονικής των οστών και αύξηση του καταγματικού κινδύνου.
 Η μεγαλύτερη αύξησης στην οστική πυκνομετρία επιτυγχάνεται κατά τα πρώτα δυο χρόνια της θεραπείας. Εάν η μέτρηση της οστικής πυκνομετρίας αυξηθεί τόσο ώστε να έχει φυσιολογική τιμή, τότε η θεραπεία μπορεί να διακοπεί με την προυπόθεση ότι θα παρακολουθούνται οι δείκτες οστικής εναλλαγής.

 Παρόλο ότι η προφύλαξη είναι ο βασικότερος τρόπος για να προλάβει κανείς την οστεοπόρωση, ωστόσο μερικές φορές η θεραπεία είναι αναπόφευκτη. Τα φάρμακα που βοηθούν στη θεραπεία της οστεοπόρωσης μπορούν να χωριστούν σε δυο μεγάλες κατηγορίες:
· σε αυτά που αναστέλλουν την οστική απορρόφηση και
· σε αυτά που διεγείρουν την οστική αναδόμιση
Οι αναστολείς της οστικής απορρόφησης είναι:
· οιστρογόνα
· καλσιτονίνη
· διφωσφονικά
Οι διεγέρτες της οστικής αναδόμησης είναι:
· φθόριο
· αναβολικά στεροειδή
· παραθορμόνη

Οιστρογόνα
 Έχει αποδειχτεί ότι οι γυναίκες που παίρνουν θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα μειώνουν περίπου στο μισό την πιθανότητα να πάθουν κάταγμα ου ισχίου σε σύγκριση με εκείνες που δεν παίρνουν. Ακόμα, επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι η θεραπεία με οιστρογόνα για 5 χρόνια αμέσως μετά τον κλιμακτήρα μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καταγμάτων στον καρπό κατά 50% και των σπονδυλικών καταγμάτων κατά 90%.
 Επειδή όμως, τα οιστρογόνα όπως, και οποιοδήποτε άλλο φάρμακο έχουν παρενέργειες, δεν σημαίνει ότι αδιακρίτως όλες οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες πρέπει να παίρνουν οιστρογόνα.
 Η θεραπεία αυτή συνήθως συνιστάται σε γυναίκες που έχουν:
· πρώιμη εμμηνόπαυση
· χαμηλή οστική μάζα
· λεπτό και αδύνατο σκελετό
· οικογενειακό ιστορικό
· δευτεροπαθή οστεοπόρωση
Η θεραπεία με οιστρογόνα δεν αγορά τις γυναίκες με:
· καρκίνο μαστού ή άλλο ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο
· υποψία εγκυμοσύνης
· ενεργή ηπατική νόσο
· οξεία θρομβοφλεβίτιδα

Τα οιστρογόνα είναι η θεραπεία εκλογής για να προλάβει κανείς την απώλεια του οστού μετά την εμμηνόπαυση σε γυναίκες με διαταραγμένη λειτουργία των ωοθηκών. Ακόμα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στη θεραπεία της εγκατεστημένης οστεοπόρωσης, όταν αυτή οφείλεται στην έλλειψή τους.
Τα οιστρογόνα εμποδίζουν την οστική απορρόφηση και επομένως ελαττώνουν την απώλεια του οστού. Η ευεργετική επίδραση των οιστρογόνων συνεχίζεται για όσο χρόνο διαρκεί η λήψη τους. Η διάρκεια της θεραπείας με οιστρογόνα είναι εξατομικευμένη για κάθε γυναίκα. Μερικές φορές οι χορήγηση των οιστρογόνων συνοδεύεται και από χορήγηση προγεστερόνης. Η προγεστερόνη χορηγείται  κυκλικά για 10-14 ημέρες κάθε μήνα στις περιεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ή συνεχώς στις μετεμμηνοπαυσιακές. Τα σκευάσματα των οιστρογόνων κυκλοφορούν με τη μορφή δισκίων, διαδερμικών επιθεμάτων (patches) και ρινικών εκνεφελωμάτων (spray).

Καλσιτονίνη
Τα οφέλη της είναι η επιβράδυνση ή και η αναστολή της οστικής απώλειας, καθώς και η αναλγητική της δράση. Η αναλγητική της δράση εκδηλώνεται εντός εβδομάδας ή και λιγότερο από τη χορήγησή της. Εκτός της δράσης της στην οστική μάζα, η καλσιτονίκη έχει αποδειχτεί αποτελεσματική και στην μείωση του αριθμού των νέων καταγμάτων. Η αναλγητική δράση της καλσιτονίνης σε συνδυασμό με τη δράση της στην οστική μάζα, την καθιστούν το φάρμακο εκλογής για την επείγουσα θεραπεία των οστεοπορωτικών καταγμάτων, ιδιαίτερα σε ακινητοποιημένους ασθενείς. Επίσης, έχει χορηγηθεί σαν εναλλακτική θεραπεία στην πρόληψη της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης σε γυναίκες που τα οιστρογόνα αποτελούν αντένδειξη. Ακόμα, φαίνεται ότι βοηθά στην πρόληψη της οστικής απώλειας στην οστεοπόρωση που προκαλείται από τη λήψη κορτικοστεροειδών. Κυκλοφορεί σε σκευάσματα που είναι είτε ενέσιμα είτε με τη μορφή ρινικού spray.

Διφωσφονικά
Έχουν την επιθυμητή για την θεραπεία της οστεοπόρωση δράση γιατι ελαττώνουν την απώλεια του οστού. Χορηγούνται είτε σε ενέσιμη μορφή είτε από το στόμα.  Τα διφωσφονικά από το στόμα απορροφώνται πολύ λίγο από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Μόνο το 1-5% της χορηγούμενης από το στόμα δόσης απορροφάται και πρακτικά η απορρόφηση μηδενίζεται αν συνυπάρχουν τροφές που περιέχουν ασβέστιο. ΓιΆ αυτό είναι απαραίτητο όταν παίρνουμε διφωσφονικά το στομάχι να είναι άδειο. Ακόμα, η θεραπεία με διφωσφονικά ελαττώνει τόσο την συχνότητα των παραμορφώσεων των σπονδύλων όσο και τον κίνδυνο μελλοντικών καταγμάτων σε ασθενείς με εγκατεστημένη μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση.
Ετήσια Θεραπεία
Mε την ενδοφλέβια χορήγηση του Aclasta.Πρόκειται για το νεώτερο,αποτελεσματικότερο και ελπιδοφόρο σκεύασμα που χορηγείται για την θεραπεία της οστεοπόρωσης 
ΜΙΑ
ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ.

Έχει μελετηθεί σε 7.700 περίπου ασθενείς με οστεοπόρωση, αποδεικνύοντας την υψηλότερη προστασία από κατάγματα που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα. Το Aclasta χορηγήθηκε σε πάνω από 250.000 ασθενείς στην Ευρώπη, ενώ στην Ελλάδα ήδη χορηγήθηκε σε 5.500 ασθενείς χωρίς πρόβλημα ασφάλειας. Οι αντιδράσεις είναι ήδη ενθουσιώδεις, καθώς απαλλάσσει τον ασθενή από την περιοδική (καθημερινή, εβδομαδιαία ή μηνιαία) per os λήψη, ενώ ταυτόχρονα ο ασθενείς δεν κινδυνεύει από επιπλοκές (πχ οισοφαγίτιδα).

Το Aclasta προσφέρει ισχυρή οστεοπροστασία για όλες τις ασθενείς με Μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση, συμπεριλαμβανομένων όσων έχουν μόλις διαγνωσθεί, έχουν πρόβλημα συμμόρφωσης ή ανοχής με τη θεραπεία από του στόματος και προτιμούν την άνεση της αγωγής μια φορά ετησίως, ενώ πρόσφατα εγκρίθηκε και για την Ανδρική οστεοπόρωση.

Πρόσφατα το Aclasta εγκρίθηκε στην ΕΕ και στις ΗΠΑ για την πρόληψη των επανακαταγμάτων μετά από κατάγματα ισχίου και αποτελεί το μοναδικό προϊόν με ένδειξη στην συγκεκριμένη κατηγορία. Μελέτη σε περισσότερους από 2.100 ασθενείς, έδειξε μείωση 35% στα νέα κλινικά κατάγματα στους ασθενείς (άντρες και μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες) που έλαβαν θεραπεία με Aclasta μετά από πρόσφατο κάταγμα ισχίου. Από τους ασθενείς που έχουν υποστεί κάταγμα του ισχίου, σχεδόν το ένα τέταρτο των ατόμων άνω των 50 ετών πεθαίνουν από επιπλοκές μέσα σε ένα χρόνο. Από αυτούς που επιβιώνουν ένα χρόνο μετά από κάταγμα ισχίου, 50% χρειάζονται βοήθεια στο βάδισμα, 25% χρειάζονται μακροπρόθεσμη φροντίδα από νοσηλευτές και όλοι παραμένουν εκτεθειμένοι στον κίνδυνο νέου κατάγματος. Παρόλα αυτά λίγοι ασθενείς που έχουν υποστεί κάταγμα ισχίου υποβάλλονται επί του παρόντος σε θεραπεία για οστεοπόρωση. Νεώτερες οδηγίες που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα και απευθύνονται προς την ιατρική κοινότητα, τονίζουν ότι όλοι οι ασθενείς με κάταγμα ισχίου πρέπει να λαμβάνουν αγωγή κατά της οστεοπόρωσης. Τονίζουν, επίσης ότι μόνο το Aclasta έχει αποδεδειγμένη δράση στην πρόληψη νέου κατάγματος σ’ αυτήν την κατηγορία ασθενών.

Έχει ήδη εγκριθεί σε περισσότερες από 80 χώρες για την θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης και της νόσου του Paget, τη δεύτερη συνηθέστερη μεταβολική διαταραχή των οστών. Χορηγείται μια φορά τον  χρόνο με ενδοφλέβια έγχυση 15 λεπτών, γεγονός που συμβάλει σημαντικά στην συμμόρφωση του ασθενή. Έχει αποδεδειγμένο προφίλ ανεκτικότητας. Οι συνηθέστερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι  παροδικά συμπτώματα μετά τη δόση, όπως πυρετός και μυϊκός πόνος. Η πλειονότητα αυτών των πρόσκαιρων συμπτωμάτων είναι ήπιας ως μέτριας βαρύτητας και υποχωρούν μέσα σε 3 ημέρες από την εμφάνισή τους.


Η Ενδοφλέβια έγχυση του Aclasta προσφέρει:

• Σημαντική μείωση των καταγμάτων (70% μείωση του κινδύνου στα σπονδυλικά κατάγματα, 41% μείωση του κινδύνου στα κατάγματα του ισχίου και 25% στα μη σπονδυλικά κατάγματα)

• Σημαντική αύξηση της οστικής πυκνότητας BMD (6,9% αύξηση της ΜΒD στην οσφυική μοίρα της σπονδυλικής στήλης και 6% στο ισχίο)

• Πρόληψη των καταγμάτων

Στο ιατρείο μου, το οποίο διαθέτει την απαραίτητη υποδομή,  πραγματοποιούνται ενδοφλέβιες θεραπείες με το σκεύασμα Aclasta, παρουσία καταρτισμένης και έμπειρης νοσηλεύτριας με απόλυτη ασφάλεια και άνεση για τους ασθενείς.


Φθόριο

Αυξάνει την οστική μάζα, ωστόσο η δράση του στην συχνότητα των καταγμάτων είναι αμφιλεγόμενη. Δεν αμφισβητείται ότι το φθόριο αυξάνει την οστική μάζα, αλλά υπάρχει προβληματισμός για την ποιότητα του οστού που δημιουργεί: οι μεγάλες δόσεις φθορίου αυξάνουν την οστική μάζα, αλλά η συχνότητα των σπονδυλικών καταγμάτων παραμένει αμετάβλητη. Αντίθετα σε μικρότερη δόση υπάρχει ευεργετικά δράση στον ρυθμό των οστεοπορωτικών καταγμάτων τόσο σε μεττεμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση όσο και σε οστεοπόρωση που προκαλείται από τη λήψη κορτικοστεροειδών. Σήμεα δεν χρησιμοποιείται.

Αναβολικά Στεροειδή
Αυξάνουν την οστική μάζα αυξάνοντας τον σχηματισμό οστού. Ταυτόχρονα όμως αυξάνουν και την μυϊκή μάζα, γεγονός που έχει επίσης ευεργετικό ρόλο στον σκελετό. Ακόμα μειώνουν τη συχνότητα μελλοντικών καταγμάτων, το κύριο μειονέκτημα τους είναι ότι η μακροχρόνια χρήση τους είναι περιορισμένη λόγω των παρενεργειών που προκαλούν.

Παραθορμόνη
Αυξάνει σημαντικά την οστική πυκνότητα και μειώνει τη συχνότητα των σπονδυλικών και μη σπονδυλικών καταγμάτων σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με βαριά οστεοπόρωση. Η συνιστώμενη διάρκεια της θεραπείας είναι 18 μήνες και στη συνέχεια διατήρηση του ευεργετικού αποτελέσματος με ένα αντιοστεοκλαστικό φάρμακο.




Φόρμα ενδιαφέροντος

   << Επιστροφή                        << Προηγούμενη | Επόμενη >>